
مشاوره خرید تجهیزات آزمایشگاهی
2023-10-01
انواع آزمونهای کنترل کیفیت لوله پلی اتیلن
2023-10-12پلیمرها، ترکیبهای شیمیایی هستند که ساختار آنها از طریق تکرار واحدهای کوچکتری به نام مونومرها ایجاد میشود. با توجه به خواصی که از پلیمرها دیده شده از آن در صنایع مختلفی مانند پلاستیک، رزین الیاف، پوششها و موارد دیگر استفاده میشود. شناسایی پلیمرها و تستهای پلیمری اهمیت بسیار زیادی دارد. به همین دلیل در ادامه این نوشته از آرنیک کو به تحلیل پلیمرها و آزمایشات متعدد مربوط به آنها میپردازیم.
شناسایی پلیمرها
در قدم اول از شناسایی پلیمرها و تستهای پلیمری قصد داریم به بررسی جزئیات پلیمرها بپردازیم. چرا که به دلیل ویژگیهای خاصی که دارند در بسیاری صنایع مورد استفاده قرار میگیرند. برخی از پلیمرهای معروف با خصوصیات و کاربردهای مهمی که دارند عبارتند از:
- پلی اتیلن (Polyethylene)
- پلی پروپلین ( Polypropylene)
- پلی وینیل کلراید (PVC)
- پلی اتر اتیلن ترفتالات (PET)
- پلی استایرن (Polystyren)
- پلی کربنات (Polycarbonat)
البته به جز این موارد پلیمرهای دیگری هم وجود دارند که هر کدام کاربردها، ویژگیها و خواص خاص خود را در صنایع ارائه میکنند. نکته مهم این است که استفاده از هر نوع پلیمر بستگی به خصوصیات فیزیکی و شیمیایی مورد نیاز محصول و کاربردی که از آن انتظار خواهیم داشت، دارد. ویژگیها و خصوصیاتی که میتواند تاثیر بسیاری داشته باشد شامل درصد وزنی، جنس پلیمر پایه، استحکام مکانیکی، مقاومت شیمیایی، خواص حرارتی، مقاومت در برابر نور ماورای بنفش و اوزون، نقطه ذوب، دانسیته، نقطه جوش و غیره میباشد.
انواع تستهای پلیمری
در شناسایی پلیمرها تستهای پلیمری در بخش قبل ما به بررسی برخی از پلیمرها پرداختیم و برخی ویژگیها را نیز بیان کردیم. در این توصیف باید اشاره داشت که تستهای پلیمری تنوع بسیاری دارد و جهت شناسایی و تجزیه و تحلیل پلیمرها در صنایع مختلف مورد استفاده قرار میگیرند. این تستها برای بررسی ارزیابی ویژگیهای فیزیکی مکانیکی شیمیایی و حرارتی پلیمرها استفاده میشوند و هدف آنها سنجش عملکرد استحکام و کیفیت پلیمرها است. برخی از مهمترین این تستها شامل موارد زیر میباشد:
- آزمون کشش: در این تست استحکام کششی مورد بررسی قرار میگیرد.
- تست ضربه: نام دیگر آن تست آونگ است و مقاومت به ضربه در پلیمرها بررسی میشود.
- آزمون جریان مذاب: در روند شناسایی پلیمرها و تستهای پلیمری، این آزمون، مقدار جریان مذاب در در نمونه پلیمری مذاب محاسبه میکند.
- تست حرارتی پلیمرها: در این آزمون، ویژگیهای مکانیکی مانند دمای انحراف گرما اندازه گرفته میشوند.
- آزمون لغزش: این تست درباره لغزندگی و میزان چسپندگی اطلاعاتی به ما میدهد.
- تست خمش: تست مکانیکی خمش، میتواند این خاصیت مکانیکی را آزمایش کند.
- آزمون فشار: این تست که با نام فشرده سازی هم شناخته میشود، میتواند مقدار فشار بر نمونه پلیمری را اندازه بگیرد.
- سایر تستها: علاوه بر انواع آزمونهایی که گفته شد، تستهای دیگری نیز وجود دارند که شامل تست برش، آزمون کنترل دما و غیره میباشد.
مشاوره خرید تجهیزات آزمایشگاهی
دستگاههای مخصوص شناسایی پلیمرها و تستهای پلیمری
برخی دستگاهها در آزمایشگاه برای تست نمونهها به ما کمک میکنند که عبارتند از:
- طیف سنج
- کوره الکتریکی
- دستگاه ژل تاین
- میکروسکوپ
- کیت دانسیته
- سیرکومتر
- اکسترودر آزمایشگاهی
- دستگاه رطوبت سنج
- دستگاه سختی سنج
البته اینها تنها گزینه میان دستگاههای آزمایشگاهی نیستند. شما بر مبنای نیاز خود و صنعتی که در آن مشغول هستید میتوانید دستگاه مورد نظر را انتخاب و برای استفاده آن اقدام کنید.
سخن آخر
شناسایی پلیمرها و تستهای پلیمری در این نوشته از وب سایت آرنیک کو بررسی شد و ما بر این اساس دستگاههایی را نیز معرفی کردیم. این تستها در روند شناسایی ویژگیها و خواصی که در پلیمرها وجود دارد بسیار کاربردی هستند و میتوانند در مسیر استفاده در تولید یا صنایع مختلف و تجزیه و تحلیلهای آزمایشگاهی بسیار مفید باشند.
چرا شناسایی پلیمرها اهمیت دارد؟
پلیمرها از نظر ساختار شیمیایی، رفتار حرارتی، خواص مکانیکی و واکنش به مواد شیمیایی تفاوت زیادی دارند. شناسایی درست ماده به انتخاب روش فرآوری، کنترل کیفیت، بازیافت و بررسی علت خرابی کمک میکند. ظاهر مشابه دو قطعه پلاستیکی لزوماً به معنی یکسان بودن جنس آنها نیست؛ مواد ممکن است از گریدها یا ترکیبهای متفاوت ساخته شده باشند و افزودنیها نیز رفتار آنها را تغییر دهند. به همین دلیل، شناسایی قابل اعتماد معمولاً بر اساس چند نشانه یا آزمون مکمل انجام میشود، نه تنها یک مشاهده ظاهری.
از مشاهده اولیه تا آزمون تخصصی
در مرحله نخست، برچسب محصول، کد رزین، رنگ، بافت، انعطافپذیری و شرایط کاربرد بررسی میشوند. این اطلاعات برای محدود کردن گزینهها مفیدند، اما معمولاً برای شناسایی قطعی کافی نیستند. سپس بر اساس نوع نمونه و امکانات آزمایشگاه، روشهایی مانند بررسی رفتار حرارتی، اندازهگیری چگالی، آزمون شاخص جریان مذاب، طیفسنجی یا آزمونهای مکانیکی انتخاب میشوند. انتخاب روش باید با هدف بررسی و مقدار نمونه سازگار باشد. اگر ماده ناشناخته است، پیش از آزمونهایی که نمونه را تخریب میکنند، مقدار کافی برای آزمونهای تکمیلی نگه دارید.
نقش آزمونهای حرارتی و مکانیکی
آزمونهای حرارتی میتوانند اطلاعاتی درباره گذارهای حرارتی یا پایداری ماده فراهم کنند، در حالی که آزمونهای مکانیکی رفتار نمونه در برابر نیرو را بررسی میکنند. شاخص جریان مذاب نیز برای برخی ترموپلاستیکها اطلاعاتی درباره رفتار جریان در شرایط مشخص میدهد. هر یک از این آزمونها محدودیتهایی دارد و نتیجه باید با توجه به استاندارد، آمادهسازی نمونه و شرایط اجرا تفسیر شود. استفاده از چند روش مکمل میتواند احتمال اشتباه را کاهش دهد، بهویژه زمانی که ماده حاوی افزودنی، پرکننده یا ترکیبی از چند پلیمر باشد.
نمونهبرداری و جلوگیری از آلودگی
نمونه باید نماینده کل قطعه یا محموله باشد. اگر محصول چندلایه یا دارای پوشش است، باید مشخص شود که هدف شناسایی کدام بخش است. ابزار برش و ظروف نگهداری باید تمیز باشند تا بقایای نمونه قبلی نتیجه را تغییر ندهند. شناسه، محل برداشت، تاریخ، شرایط نگهداری و هرگونه آمادهسازی باید ثبت شود. در صورت وجود چند بخش با ظاهر یا رفتار متفاوت، ممکن است لازم باشد از هر بخش جداگانه نمونهبرداری شود. ثبت دقیق مسیر نمونه به تکرار آزمون و بررسی اختلاف نتایج کمک میکند.
چگونه نتایج را تفسیر کنیم؟
نتیجه هر آزمون باید با داده مرجع معتبر یا مشخصات فنی قابل اتکا مقایسه شود. یک ویژگی منفرد، مانند چگالی یا شاخص جریان مذاب، لزوماً نوع پلیمر را بهصورت قطعی مشخص نمیکند. اگر نتایج روشهای مختلف با یکدیگر سازگار نیستند، احتمال وجود مخلوط، افزودنی، آلودگی یا خطای آمادهسازی بررسی شود. گزارش باید روشها، شرایط آزمون، محدودیتها و سطح اطمینان نتیجه را روشن کند. در کاربردهای حساس، تأیید شناسایی توسط روش تخصصی مناسب اهمیت بیشتری دارد.
انتخاب تجهیزات و مدیریت آزمایشگاه
پیش از خرید تجهیزات، انواع پلیمرهای مورد بررسی، حجم نمونه، دقت مورد نیاز و استانداردهای مرتبط را مشخص کنید. هزینه مواد مصرفی، آموزش، کالیبراسیون، نرمافزار و خدمات پس از فروش نیز باید در نظر گرفته شوند. برنامه نگهداری و کالیبراسیون را مستند کنید و اپراتورها را در آمادهسازی نمونه و ثبت دادهها آموزش دهید. با نگهداری سوابق آزمون و شناسه نمونه، نتایج به اطلاعات قابل ردیابی تبدیل میشوند و برای کنترل کیفیت، تحقیق و توسعه و تحلیل خرابی ارزش بیشتری پیدا میکنند.
انتخاب روش شناسایی متناسب با پرسش
پیش از انتخاب آزمون، مشخص کنید که هدف شناسایی نوع پلیمر، بررسی افزودنیها، مقایسه دو گرید یا تحلیل علت خرابی است. روش مناسب برای هر پرسش ممکن است متفاوت باشد و بعضی نمونهها به چند آزمون مکمل نیاز دارند. در گزارش، محدودیت روش و هرگونه فرض مورد استفاده را روشن کنید. این کار باعث میشود نتیجه آزمایش بهدرستی تفسیر شود و از ادعای قطعی فراتر از دادههای موجود جلوگیری گردد.




